เมื่อความกลัวย่างกรายมาหาเรา
posted on 15 May 2008 14:20 by rukyada in Fear
บางครั้งความเจ็บปวดที่เต็มไปด้วยการสูญเสีย ก็เป็นเรื่องที่ยากที่จะยอมรับ แม้แต่เหตุการณ์จากผู้คนรอบข้างที่มีให้เราได้พบเจอ เราอาจจะบอกกับพวกเขา ด้วยการพยายามแนะนำและหาทางออกให้ต่างๆนานาด้วยความปรารถนาที่ดี
จนเมื่อเราได้มาพบเจอความทุกข์จากการสูญเสียกับตัวเอง
คุณจะรู้ว่า ความรู้สึกเหล่านี้มันจะคอยหลอนเราอยู่สักพักหนึ่ง เรามีความทรงจำมีความรู้สึก ซึ่งเราพร้อมที่จะเข้าใจหรือไม่อยากเข้าใจมันเลยก็ได้ คุณรู้อะไรมั้ยว่า ฉันรู้สึกอย่างไรเกี่ยวกับความเจ็บปวด หรือเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีต ความทรงจำมันช่างร้ายกาจนัก เราพร้อมจะยอมรับความจริงอย่างตรงไปตรงมา เมื่อเรารู้สึกว่าเรากำลังจนหนทางและหนทางของการละทิ้งความไม่เข้าใจโลกก็เหมือนจะมีอยู่ แต่นั่นจะสำคัญอะไรเล่า เพราะคำตอบที่เราสงสัยไม่ได้อยู่ที่คำถามนั้นแล้ว แต่มันอยู่ที่นี้ตรงนี้เวลานี้แล้วต่างหาก ชีวิตก็อาจจะเริ่มหาหนทางใหม่อย่างเป็นธรรมชาติ เพราะชีวิตคือชีวิต และนั่นก็หมายถึงว่า เราอาจจะไม่ต้องพยายามหาทางออกใดๆเลย เราเพียงต้องการเพื่อน เพื่อนเท่านั้น เพราะคุณสามารถอธิบายอะไรมากมายได้ด้วยความคิด แต่คุณได้ลงมือเป็นเพื่อนรึยัง คุณอาจจะพยายามช่วยขุดคุ้ยอะไรบางอย่างออกมาเพื่อเป็นการเปิดแผล แล้วก็คิดว่านี้การทำแผลใหม่ แต่มันก็มากกว่านั้น ความสั่นไหวได้เกิดขึ้นในจิตใจ หากแม้มีใครที่สามารถรับรู้และคอยโอบกอดความสั่นไหวไว้ เพราะนี้คือยามที่เป็นช่วงของการเปราะบาง ทุกอย่างย่อมมีวาระของมันเอง รอคอยอย่างใจจดจ่อ และอย่างมีหวังก็น่าจะเป็นเรื่องที่สวยงามที่ทรงคุณค่า เราจะได้เห็นทุกอย่างเป็นไปตามที่โลกมันหมุนวนไป ฉันจะยอมให้โลกทั้งใบเร็วเข้ามาหาฉัน ถึงคราวที่ฉันจะเรียนรู้มันอีกคราแล้ว